بسم الله الرحمن الرحیم

امام على (عليه السلام) مى فرمايد:

لا يُقيمُ أَمَر اللَّهِ سُبحانَهُ إلاَّ مَنْ لايُصانِعُ، وَلايُضارِعُ، وَلايَتَّبِعُ الْمَطامِع (23)

؛ فرمان خداوند سبحان را برپا ندارد، مگر کسى که در اجرى دستور الهى، مدارا نکند وسازشکار نباشد وپيرو طمع ها وآرزوها نگردد..
حضرت مهدى (عجل اللّه تعالى فرجه الشريف) نيز قيام به اقامه ى حدود وفرمان الهاى مى کند ودر برخورد با دشمنان از يک نوع مجازات استفاده نمى کند، بلکه نسبت به جرم اشخاص وگروه ها مجازات متناسب با آن را اجرا مى کند وبرخى از آنان را در جنگ نابود مى سازد وحتّى فراريان وزخميان آنان را نيز تعقيب مى کند وگروهاى را اعدام گروهاى را تبعيد ودست برخى را قطع مى کند و... به فرمايش امام باقر (عليه السلام): (... يَقُومُ القائِمُ... ولا تَأخُذُهُ فِى اللَّهِ لَومَةُ لائِمٍ... (24))

قائم، قيام مى کند... ودر اجرى احکام الهى، از ملامت هيچ ملامت کننده ى بيم نمى کند.

بنابراين، به آن حضرت، (نقمت وعذاب کننده ى مجرمان ودشمنان) لقب داده اند. از امام صادق....

بسم الله الرحمن الرحیم

مسلما راه تقرب به خداوند، انجام دستورات ودورى از منهيات او است. ولى در ميان فرائض دينى، هيچ فريضه اى (پس از توحيد ونبوت) به اهميت ولايت نمى باشد. لذا است که برترين راه تقرب به خدا، ولايت آل محمد صلى الله عليه وآله وسلم است.

رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم در همين زمينه فرمودند:

لکلّ أمر سيّد وحبّى وحبّ على سيّد ما تقرَّب به المتقرّبون من طاعة ربّهم

. در هر کارى رتبه برترى وجود دارد، ومحبت من ومحبت على، برترين طاعتى است که افراد مى توانند از طريق آن به خدا تقرب جويند. (1)

لذا در نظام آفرينش، مقام آن مخلوقى برتر است که در امر ولايت، اعتقاد واخلاص بيشترى نشان داده باشد. در همين راستا، انبيا در عالم قبل، با آزمون ولايت برگزيده شده، مقام رفيع نبوت، به اين دليل به آنان واگذار شد که در آن آزمايش، آنان ولايت را در درجه بالاترى پذيرفته، ونسبت به اهل بيت عليهم السلام خضوع بيشترى داشتند.

حضرت باقر عليه السلام فرمودند
... آن گاه خداوند از انبياء ميثاق گرفته، فرمود: آيا من پروردگار شما نيستم؟ سپس خداوند فرمود: آيا محمد پيامبر من وعلى رهبر مومنين نمى باشد؟ همه آنها پذيرفتند. لذا نبوت آنها تثبيت شد. گزينش انبياى اولو العزم، از ميان گروه کثير انبيا ورسل نيز به آزمون ولايت ومعرفت اهل بيت وپذيرش غيبت وظهور حضرت مهدى عليه السلام بود. امام باقر در ادامه حديث فوق فرمودند: وخداوند از پيامبران...

آیت الله سید محمدتقی موسوی اصفهانی در کتاب گران سنگ مکیال المکارم خلاصه آثار و فواید و ویژگی‌هایی را که بر دعا کردن برای تعجیل فرج مترتب است، بیان می‌کند و ما هم به جهت این که کتاب مکیال المکارم به امر مطاع ولی عصر علیه السلام نوشته شده و کتابی مبارک و پر خیر است، مطالب آن را ذیلا نقل می‌کنیم. 

دعا کننده برای فرج حضرت مشمول برکات زیر می‌شود:

1 - اطاعت از امر مولایش کرده است، که فرموده‌اند: و بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که فرج شما در آن است.

2 - این دعا سبب زیاد شدن نعمت ها می شود.

3 - اظهار محبت قلبی است.

4- نشانه انتظار است.

5- زنده کردن امر ائمه اطهار علیهم السلام است.

6 - مایه ناراحتی شیطان لعین است.

7 - اداء قسمتی از حقوق آن حضرت است (که اداء حق هر صاحب حقی واجب ترین امور است.)

9 - تعظیم خداوند و دین خداوند است.

10 - حضرت صاحب الزمان علیه السلام در حق دعا کننده دعا می کند.

11 - شفاعت آن حضرت در قیامت شامل حال او می شود.

بقیه در ادامه مطلب

در این نوشتار به مجموعه ای از وظایف و تکالیفی که باید به آنها عمل شود تا یک شیعه، منتظر واقعی مولا و امام خود باشد اشاره می کنیم:

رعایت حقوق برادران دینی

كسی كه می خواهد از شیعیان و یاران حضرت مهدی باشد باید نسبت به حقوق برادران دینی خود همت بگمارد و بی‌مبالات نباشد ، چرا كه رعایت دیگران از اهم وظایف است.

در اینكه حقوق برادران دینی نسبت به یكدیگر چیست و به چه تعداد است؟ خود نیاز به بررسی جداگانه دارد . ما در اینجا صرفاً به نقل یك روایت از امام صادق (علیه السلام) اكتفا می كنیم . منظور ما تنها این است كه یك شیعه منتظر نمی تواند به گونه ای زندگی كند كه حقوق دیگران بر عهده اش باشد ، زیرا چنین كسی نمی تواند به عنوان یار و یاور آن حضرت شناخته شود .

معلی بن خنیسمی گوید : به امام صادق (علیه السلام) عرض كردم حق مسلمان بر مسلمان چیست؟ فرمود: هفت حق واجب است كه اگر یكی از آنها را تباه كند از ولایت و اطلاعت خداوند خارج شده و خداوند از او بهره (طاعت و بندگی ) ندارد.

عرض كردم آنها چیست؟ فرمود: من بر تو نگرانم ، می ترسم ...

بخشي از رواياتي را که درباره سيرت امام زمان (عليه السلام) پس از ظهور است نقل مي کنيم. در اين باره، آن چه را که استاد محمد رضا حکيمي در کتاب پر ارج «خورشيد مغرب» آورده است عيناً نقل کرده و علاوه بر روايات محتواي اين کتاب، از قلم اديبانه استاد نيز بهره مي گيريم:
الف) سيرت ديني
مهدي (عجل الله تعالي فرجه) در برابر خداوند و جلال خداوند، فروتن است، هم چون عقاب، به هنگامي که بال خويش فرو گشايد و سر به زير انداخته، از اوج آسمان فرود آيد. مهدي، در برابر جلال خداوند اين سان خاشع و فروتن است. خدا و عظمت خدا، در وجود او متجلي است و همه هستي او را در خود فرو برده است. (1)
مهدي (عجل الله تعالي فرجه) عادل است و خجسته و پاکيزه. او ذره اي از حق را فرو نگذارد. خداوند دين اسلام را به دست او عزيز گرداند... مهدي، همواره بيم خداوند را به دل دارد و به مقام تقربي که نزد خدا دارد مغرور نشود. او به دنيا دل نبدد و سنگي روي سنگ نگذارد. در حکومت او، به احدي بدي نرسد، مگر آنجا که حد خدايي جاري گردد.(2)
ب) سيرت خلقي
مهدي (عجل الله تعالي فرجه)، صاحب حشمت....

کاغذين جامه به خوناب بشويم که فلک
رهنمونيم به پاي علم دار نکرد

دل به اميد صدايي که مگر در تو رسد
ناله ها کرد در اين کوه که فرهاد نکرد

راستش را به ما نگفتند يا لااقل همه راست را به ما نگفتند.
گفتند: تو که بيايي خون به پا مي کني، جوي خون به راه مي اندازي و از کشته پشته مي سازي و ما را از ظهور تو ترساندند.
درست مثل اينکه حادثه اي به شيريني تولد را کتمان کنند و تنها از درد زادن بگويند.
ما از همان کودکي، تو را دوست داشتيم. با همه فطرتمان به توعشق مي ورزيديم و با همه وجودمان بي تاب آمدنت بوديم.
عشق تو با سرشت ما عجين شده است و آمدنت، طبيعي ترين و شيرين ترين نيازمان بود.
اما ...اما کسي به ما نگفت که چه گلستاني مي شود جهان، وقتي که تو بيايي.
همه، پيش از آنکه نگاه مهرگستر و دست هاي....

شهادت امام علی علیه السلام به دست خوارج سد بزرگی را از سر راه پادشاهی معاویه برداشته، باعث شادی فراوان او شد. اما اکنون مشکلی دیگر در راه بود. فرزند بزرگ امام، یعنی حسن بن علی علیهما السلام در کوفه بود و کوفیان، که از تسلط معاویه بر شهر خود بیم داشتند، با ایشان بیعت کرده بودند.(1) امام حسن علیه السلام به عنوان خلیفه مسلمین چندین نامه به معاویه نوشته، او را از سرکشی بازداشت. اما روشن بود که معاویه از حکومت چشم نخواهد پوشید.(2) پس از رد و بدل شدن این نامه ها و بی فایده بودن آنها، امام علیه السلام به آخرین پیک معاویه فرمود: «بین من و شما چیزی جز شمشیر حاکم نخواهد بود».(3) به گواهی تاریخ 12هزار نفر از کوفیان فراخوان امام علیه السلام برای جنگ با معاویه را اجابت کرده، در اردوگاه « نُخَیلِه » جمع شدند. اما هرگز بین امام حسن علیه السلام و معاویه جنگی در نگرفت.

سۆالی تاریخی

صلح امام حسن علیه السلام با معاویه یکی از وقایع تاریخی است که از دیرباز سۆال انگیر بوده است. امام علیه السلام در موقعیت های گوناگون پاسخی هایی به این سۆال داده اند.

یکی از جوابهای ایشان در مورد علت سازش با معاویه، بیان یکی از سنت های تاریخ است. امام برای این سنت سه شاهد آورده، می فرمایند که هرگاه مردمی چنین رفتاری داشته باشند تاریخ تکرار خواهد شد. سکوت هارون بن عمران در برابر سامری و انحراف جامعه، پنهان شدن پیامبر مکرم اسلام در غار و هجرت به مدینه، و سازش امیرالمۆمنین علیه السلام در جریان سقیفه، سه قضیه ای است که امام حسن علیه السلام با اشاره به آنها، علت صلح خود با معاویه را توضیح میدهد.

خدای متعال با موسای کلیم وعده ی دیداری سی روزه ....

شکوفایی علوم دینی

کارکردِ دیگر انتظار، زمنیه سازی برای شکوفایی علوم دینی است. عالمان دینی در شرایط غیبت به دلیل عدم دست رسی مستقیم و آسان به معصوم بیشتر خودیابی کردند و تلاش بیشتری برای تفسیر و کشف حقایق دین از خود، نشان دادند.
البته بی شک ما نمی توانیم فضایی بسیازیم که جای گزین حضور معصوم باشد، ولی به هر حال در شرایط غیبت بهتر می توانیم به این نیاز پاسخ بدهیم، علما در شرایط دشوار غیبت بود که تمام جُهد و تلاش خود را به کار بردند تا بتوانند در فراق معصوم بخشی از نیازها را پاسخ دهند، ما امروز اگر گنجینه هایی از علوم و معارف دینی در اختیار داریم به دلیل همین سرمایه گذاری عظیم بود.

حفظ و گسترش علوم اسلامی

آن چه از علوم اسلامی - اعم از فقه، تفسیر، کلام، فلسفه، اخلاق و... - هم اکنون در اختیار ماست حاصل تلاش ها و مجاهدت های اندیشورانِ دینی در حوزه معرفت دین است.
عالمان دینی در دو محور مهم ایفای نقش کردند: نخست، مسائل علم اسلامی را از سرچشمه های اصیل آن - قرآن و سنت - بدون دخل و تصرف، استخراج و تنظیم و سازمان دهی موضوعی کردند و دیگر، در حفظ و نگاه بانی از اصول و فروع آن از دست بردِ تحریف گران و تفسیر به رأی کنندگان ....